Παρασκευή 29 Απριλίου 2011
Δευτέρα 25 Απριλίου 2011
Dear όρεξη (για διάβασμα) κόντεψε!
Καλησπέρα everyone!
Οι υποχρεώσεις μου με το αγαπητό πανεπιστήμιο (πριν την αποφοίτηση) είναι 3 σε ό,τι αφορά τα μαθήματα. Όμορφα μετρημένες, εύκολες οι δύο από τις τρεις. Η τρίτη (βλ. εργασία) δεν λέει να πάρει μπρος. Και εκνευρίζομαι προφανώς γιατί time is running out. Μέχρι 7 Μαϊου όλα πρέπει να έχουν τελειώσει.
Αντιλαμβάνεται κανείς ότι εν ώρα του να διαβάσει τζαι να παρετήσει το καθίσι όταν:
1. εμείναν λιγότερο από 2 εβδομάδες για την προαναφερθείσα εργασία.
2. έλεισε πάνω σε ένα τραγούδι, στο φεισμπουκ, σκέφτεται άσχετα πράματα προκειμένου να μεν λείσει πάνω που τα βιβλία!
3. κάθεται και γράφει ποστ αντί σημειώσεις.
4. διερωτάται πόσοι άλλοι βρίσκονται στην ίδια κατάσταση.
5. ακυρώνει τον καφέ με την παρέα και γυρίζει του (της in my case!).
Ούφου! Κόντεψε ορεξούλα, η Ρίκα δε δαγκώνει!
υ.γ. πρέπει να μάθω και πώς κάμνουμε upload τα βιντεάκια του youtube. Αν εβοηθούσε κανένας με αυτή την πολύτιμη γνώση θα το εκτιμούσα!
Κυριακή 24 Απριλίου 2011
(ξεκινούμε από τα βασικά της ημέρας..)
Ακόμα να συστηθώ.. Είμαι η Ρίκα και αυτή είναι η πρώτη μου ever ανάρτηση. Μέχρι τώρα ό,τι ήθελα να γράψω το έβλεπε μόνο το laptop. Να εν καλά ο Linos με την πρόσκλησή του γιατί από τώρα θα το βλέπουν και άλλοι. Αν είναι καλό ή κακό τούτο θα δείξει..!
Αφήνω υγεία και ελπίζω να ήταν καλό το σημερινό (και το αυριανό;) φαγοπότι!
Τρίτη 19 Απριλίου 2011
Κυριακή 17 Απριλίου 2011
Καλό ταξίδι Νίκο Παπάζογλου
Την τελευταία του πνοή άφησε την Κυριακή (17/04) σε ηλικία 63 ετών, ο αγαπημένος τραγουδοποιός, Νίκος Παπάζογλου, μετά από άνιση μάχη με τον καρκίνο. Τη Δευτέρα (18/04) το τελευταίο αντίο, από τη Θεσσαλονίκη.Γεννήθηκε στις 20/3/1948 στη Θεσσαλονίκη και η πρώτη του συστηματική επαφή με τη μουσική ήταν μέσω συγκροτημάτων την περίοδο 1965-1970.
Την ίδια εποχή έγραψε τα πρώτα του τραγούδια, μερικά από τα οποία τραγούδησε ο Πασχάλης (Αρβανιτίδης), δημιουργώντας παράλληλα ένα μικρό στούντιο με χειροποίητα μηχανήματα στηΘεσσαλονίκη.
Το 1972 με ένα πολύ καλό συγκρότημα που αποτελούσαν Θεσσαλονικείς μουσικοί και ονομάστηκε Ζηλωτής (Zealot) επιχείρησε να κατακτήσει τη διεθνή αγορά κατά το πρωτότυπο τωνAphrodite`s Child. Για το σκοπό αυτό μετακόμισε στο Αachen της Δυτικής Γερμανίας.
Φτιάχτηκαν τότε έξι τραγούδια που ηχογραφήθηκαν στο Mιλάνο αλλά υπάρχουν μόνο σε συλλογές φίλων.
Το 1976, τραγουδώντας στους "Αχαρνής" του Διονύση Σαββόπουλου, συναντιέται με τον Μανώλη Ρασούλη και το 1978 η "καλή παρέα" (Μανώλης Ρασούλης, Νίκος Ξυδάκης, Διονύσης Σαββόπουλος και Νίκος Παπάζογλου) δημιουργεί το δίσκο "Η Εκδίκηση της Γυφτιάς" στο νεόδμητο στούντιο Αγροτικόν Νο 3, στην Τούμπα της Θεσσαλονίκης.
Την ίδια εποχή έγραψε τα πρώτα του τραγούδια, μερικά από τα οποία τραγούδησε ο Πασχάλης (Αρβανιτίδης), δημιουργώντας παράλληλα ένα μικρό στούντιο με χειροποίητα μηχανήματα στηΘεσσαλονίκη.
Το 1972 με ένα πολύ καλό συγκρότημα που αποτελούσαν Θεσσαλονικείς μουσικοί και ονομάστηκε Ζηλωτής (Zealot) επιχείρησε να κατακτήσει τη διεθνή αγορά κατά το πρωτότυπο τωνAphrodite`s Child. Για το σκοπό αυτό μετακόμισε στο Αachen της Δυτικής Γερμανίας.
Φτιάχτηκαν τότε έξι τραγούδια που ηχογραφήθηκαν στο Mιλάνο αλλά υπάρχουν μόνο σε συλλογές φίλων.
Το 1976, τραγουδώντας στους "Αχαρνής" του Διονύση Σαββόπουλου, συναντιέται με τον Μανώλη Ρασούλη και το 1978 η "καλή παρέα" (Μανώλης Ρασούλης, Νίκος Ξυδάκης, Διονύσης Σαββόπουλος και Νίκος Παπάζογλου) δημιουργεί το δίσκο "Η Εκδίκηση της Γυφτιάς" στο νεόδμητο στούντιο Αγροτικόν Νο 3, στην Τούμπα της Θεσσαλονίκης.
Ακολουθούν "Τα Δήθεν" και το 1983 όλα όσα υπήρχαν σε σχέδια, σημειώσεις και χαμηλόφωνες ηχογραφήσεις μαζεύονται στο δίσκο "Χαράτσι" που προτείνει ένα "είδος μεικτό και μόνιμο".
Ακολουθεί το "Μέσω Νεφών" το 1986, τα "Σύνεργα" το 1991 και ένα χρόνο αργότερα η "Επιτόπιος Ηχογράφησις" στο θέατρο του Λυκαβηττού (30 Σεπτεμβρίου 1991).
Τον Απρίλιο του 1995 κυκλοφόρησε η δισκογραφική δουλειά με τίτλο "Όταν Κινδυνεύεις Παίξε την Πουρούδα" -στην κυπριακή διάλεκτο- σημαίνει το κλάξον ποδηλάτου.Το 2005 κυκλοφόρησε η τελευταια του δουλεια το "Μά'ϊσσα Σελήνη".
Την ημέρα της κυκλοφορίας της "Μά'ισσας σελήνης", ο Νίκος Παπάζογλου κέρδισε το Βραβείο Μουσικής στα Κρατικά Κινηματογραφικά Βραβεία Ποιότητας (Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης) για τη μουσική του στην ταινία η "Νοσταλγός".
Κάτω από την ετικέτα "Στρόγγυλοι Δίσκοι" ο Νίκος Παπάζογλου επιμελήθηκε τις παραγωγές και ανακάλυψε αξιόλογους τραγουδοποιούς όπως ο Σωκράτης Μάλαμας, ο Ορφέας Περίδης, το μουσικό σχήμα Μικρές Περιπλανήσεις, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου κ.ά.
Ακολουθεί το "Μέσω Νεφών" το 1986, τα "Σύνεργα" το 1991 και ένα χρόνο αργότερα η "Επιτόπιος Ηχογράφησις" στο θέατρο του Λυκαβηττού (30 Σεπτεμβρίου 1991).
Τον Απρίλιο του 1995 κυκλοφόρησε η δισκογραφική δουλειά με τίτλο "Όταν Κινδυνεύεις Παίξε την Πουρούδα" -στην κυπριακή διάλεκτο- σημαίνει το κλάξον ποδηλάτου.Το 2005 κυκλοφόρησε η τελευταια του δουλεια το "Μά'ϊσσα Σελήνη".
Την ημέρα της κυκλοφορίας της "Μά'ισσας σελήνης", ο Νίκος Παπάζογλου κέρδισε το Βραβείο Μουσικής στα Κρατικά Κινηματογραφικά Βραβεία Ποιότητας (Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης) για τη μουσική του στην ταινία η "Νοσταλγός".
Κάτω από την ετικέτα "Στρόγγυλοι Δίσκοι" ο Νίκος Παπάζογλου επιμελήθηκε τις παραγωγές και ανακάλυψε αξιόλογους τραγουδοποιούς όπως ο Σωκράτης Μάλαμας, ο Ορφέας Περίδης, το μουσικό σχήμα Μικρές Περιπλανήσεις, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου κ.ά.
Δισκογραφία
* 1984 Χαράτσι (Lyra)
* 1986 Μέσω Νεφών (Lyra)
* 1990 Σύνεργα (Lyra)
* 1991 Επιτόπιος ηχογράφησις στο θέατρο του Λυκαβηττού (Lyra)
* 1995 Όταν κινδυνεύεις παίξε την πουρούδα (Lyra)
* 2005 Μά'ισσα Σελήνη
* 1984 Χαράτσι (Lyra)
* 1986 Μέσω Νεφών (Lyra)
* 1990 Σύνεργα (Lyra)
* 1991 Επιτόπιος ηχογράφησις στο θέατρο του Λυκαβηττού (Lyra)
* 1995 Όταν κινδυνεύεις παίξε την πουρούδα (Lyra)
* 2005 Μά'ισσα Σελήνη
Πηγή : cosmo.gr
Σάββατο 16 Απριλίου 2011
Ο Πάμπος το σκοτεινό αντικείμενο του πόθου !
Τα γεγονότα με την αποχώρηση Πάμπου Χριστοδούλου από τον Ολυμπιακό λίγο πολύ γνωστά σε όλους. Ο καθένας κάνει τις επιλογές του και κρίνεται από αυτές και από τα αποτελέσματα τους. Το σίγουρο είναι πως φεύγει από μια ομάδα που τον είχαν σαν "Θεό" και πάει στην ομάδα που ειδικά σε θέματα προπονητή δεν έχει τον Θεό της!
Μην ξεχνάτε πως η ομάδα της Λεμεσού ένα μόλις μήνα πριν, είχε προσλάβει το κύριο Άτενφελτ με προοπτικές και όραμα μακράς διαρκείας, όπως είχε κάνει άλλωστε και με τον κύριο Στοικίτσα προηγουμένως, στο δεύτερο του πέρασμα από τον σύλλογο για να μην ξεχνιόμαστε. Καλά αφού δεν τους έκανε την πρώτη φορά και τον απέλυσαν, με ποίο σκεπτικό τον επαναπροσλαμβάνει; Το δις εξαμαρτείν... που λέει και ο σοφός μας λαός. Να καταλάβω πώς κρίθηκε όμως ο Ρουμάνος από τα αποτελέσματα, ο Ολλανδός πότε πρόλαβε να κριθεί;
Έστω ότι στο πρόσωπο του Πάμπου είδαν την λύση σε όλα τους τα προβλήματα και όχι άδικα, έδειξε με την δουλεία του σε Δόξα και Ολυμπιακό πως και καλός σκάουτερ είναι και καλή διαχείριση του υλικού του μπορεί να κάνει και τα αποτελέσματα φέρνει. Αλλά αν η νέα του ομάδα κάνει το φετινό ξεκίνημα του Ολυμπιακού ... από 'δώ παν κι άλλοι. Ποιος θα του δώσει την απαιτούμενη στήριξη; αυτοί που στήριξαν Στοικίτσα, Άτενφελτ και όλους τους άλλους που πέρασαν τα τελευταία χρόνια από την ομάδα της Λεμεσού;
Για να δουλέψει κανείς στην ΑΕΛ ειδικά σαν προπονητής πρέπει να έχει μια δόση μαζοχισμού ή στην καλύτερη των περιπτώσεων άγνοια κινδύνου. Και καλά οι ξένοι δεν ήξεραν και προφανώς δεν ρώτησαν πριν έρθουν, ο Πάμπος όμως; Το να είσαι ο προπονητής της ΑΕΛ σημαίνει να στέκεσαι σε πεδίο βολής με ένα μήλο στο κεφάλι και το μόνο που απομένει είναι να πέσει ο πρώτος πυροβολισμός.
Ας μην ξεχνάμε και τον άκομψο τρόπο με τον οποίο αποχώρησε από την παλιά του ομάδα. Έκανε μεγάλη δουλεία αλλά για να κάνεις τον κόσμο του Ολυμπιακού να στραφεί σύσσωμος ενάντια σου, κάτι σημαίνει ότι έκανες λάθος. Τους άφησε στα κρύα του λουτρού και τους παίκτες μάταια να τον περιμένουν για προπόνηση. Θα μπορούσε να μιλήσει με τον φίλο του όπως τον αποκαλεί Πέτρο Σάββα και να του ανακοινώσει τις προθέσεις του. Στο κάτω κάτω οι τακτακαλίτες έχουν υπογεγραμμένο συμβόλαιο, έχω την αίσθηση όμως πως στην Κύπρο τα συμβόλαια υπογράφονται μόνο για να γίνονται δημοσιογραφικές διασκέψεις .
Για να δούμε θα προλάβει τις παρελάσεις για τις εθνικές επετείους ο Πάμπος ;
Μην ξεχνάτε πως η ομάδα της Λεμεσού ένα μόλις μήνα πριν, είχε προσλάβει το κύριο Άτενφελτ με προοπτικές και όραμα μακράς διαρκείας, όπως είχε κάνει άλλωστε και με τον κύριο Στοικίτσα προηγουμένως, στο δεύτερο του πέρασμα από τον σύλλογο για να μην ξεχνιόμαστε. Καλά αφού δεν τους έκανε την πρώτη φορά και τον απέλυσαν, με ποίο σκεπτικό τον επαναπροσλαμβάνει; Το δις εξαμαρτείν... που λέει και ο σοφός μας λαός. Να καταλάβω πώς κρίθηκε όμως ο Ρουμάνος από τα αποτελέσματα, ο Ολλανδός πότε πρόλαβε να κριθεί;
Έστω ότι στο πρόσωπο του Πάμπου είδαν την λύση σε όλα τους τα προβλήματα και όχι άδικα, έδειξε με την δουλεία του σε Δόξα και Ολυμπιακό πως και καλός σκάουτερ είναι και καλή διαχείριση του υλικού του μπορεί να κάνει και τα αποτελέσματα φέρνει. Αλλά αν η νέα του ομάδα κάνει το φετινό ξεκίνημα του Ολυμπιακού ... από 'δώ παν κι άλλοι. Ποιος θα του δώσει την απαιτούμενη στήριξη; αυτοί που στήριξαν Στοικίτσα, Άτενφελτ και όλους τους άλλους που πέρασαν τα τελευταία χρόνια από την ομάδα της Λεμεσού;
Για να δουλέψει κανείς στην ΑΕΛ ειδικά σαν προπονητής πρέπει να έχει μια δόση μαζοχισμού ή στην καλύτερη των περιπτώσεων άγνοια κινδύνου. Και καλά οι ξένοι δεν ήξεραν και προφανώς δεν ρώτησαν πριν έρθουν, ο Πάμπος όμως; Το να είσαι ο προπονητής της ΑΕΛ σημαίνει να στέκεσαι σε πεδίο βολής με ένα μήλο στο κεφάλι και το μόνο που απομένει είναι να πέσει ο πρώτος πυροβολισμός.
Ας μην ξεχνάμε και τον άκομψο τρόπο με τον οποίο αποχώρησε από την παλιά του ομάδα. Έκανε μεγάλη δουλεία αλλά για να κάνεις τον κόσμο του Ολυμπιακού να στραφεί σύσσωμος ενάντια σου, κάτι σημαίνει ότι έκανες λάθος. Τους άφησε στα κρύα του λουτρού και τους παίκτες μάταια να τον περιμένουν για προπόνηση. Θα μπορούσε να μιλήσει με τον φίλο του όπως τον αποκαλεί Πέτρο Σάββα και να του ανακοινώσει τις προθέσεις του. Στο κάτω κάτω οι τακτακαλίτες έχουν υπογεγραμμένο συμβόλαιο, έχω την αίσθηση όμως πως στην Κύπρο τα συμβόλαια υπογράφονται μόνο για να γίνονται δημοσιογραφικές διασκέψεις .
Για να δούμε θα προλάβει τις παρελάσεις για τις εθνικές επετείους ο Πάμπος ;
Πως να καταλάβεις ότι πρέπει επιτέλους να αποφοιτήσεις
Αφού δεν λες να το καταλάβεις με άλλο τρόπο ίσως κάποιες φορές αν δώσεις σημασία στα σημάδια και στις ενδείξεις, δεις ότι επιτέλους πρέπει να τελειώσεις το ρημάδι το πτυχίο σου!
Πας πρωί πρωί στην καφετέρια και ο καφές σου είναι έτοιμος και σε περιμένει. Αυτό κάποιες φορές είναι καλό, δείχνει μια οικειότητα με την κυρία στην καντίνα, τις περισσότερες όμως φορές δείχνει άλλα... Ότι ίσως λέω ίσως από τα πολλά τα χρόνια στην σχολή που έχεις κάνει ξέρουν ακόμη και την ώρα που πας για καφέ και στον ετοιμάζουν όπως ακριβώς τον πίνεις; το πιθανότερο!
Όταν σε χαιρετάνε στους διαδρόμους της σχολής με χαρακτηρισμούς όπως "πρόεδρε", "καθηγητή", "κειμήλιο" και άλλα παρόμοια δεν είναι από σεβασμό... περισσότερο από ειρωνεία θα έλεγα ότι είναι, οι περισσότεροι εξ αυτών έχουν στο νου τους άλλα, του τύπου "καλά πόσα χρόνια είναι εδώ μέσα;" ή "πως τα κατάφερε και είναι εδώ ακόμη; " ή ακόμη " δες τον σέρνεται " κλπ.
Αποφασίζεις σε μια φάση να σοβαρευτείς και ενώ δεν χάνεις διάλεξη κάτι έκτακτο συμβαίνει και δεν μπορείς να πας σε μια και όταν προσπαθείς να επικοινωνήσεις με κάποιο από εκείνους που κάνουν το μάθημα μαζί σου, δεν έχεις κανένα τηλέφωνο, γιατί είναι όλοι τους από διαφορετικά έτη !
Ενώ είσαι κοινωνικότατος και δεν χάνεις ευκαιρία για έξοδο και διασκέδαση, σε προσκαλούν σε πάρτυ στο πανεπιστήμιο και για πρώτη φορά στην φοιτητική σου ζωή δεν ξέρεις κανένα εκτός από το άτομο που σε κάλεσε. Ευκαιρία για γνωριμίες θα μου πεις, αλλά το πιθανότερο είναι πως πρέπει να ρίχνεις σε όλους τους καλεσμένους τουλάχιστον μια πενταετία!
Βγαίνεις έξω το βράδυ σε κλαμπάκι για ποτό και χαβαλέ και στην πορεία χαιρετάς άτομα από έξι διαφορετικά έτη που έχεις όμως με όλους κάνει μάθημα σε κάποια φάση !
Ανησυχητικό είναι επίσης όταν διαπιστώσεις πως κάνεις μαθήματα μαζί με άτομα τα οποία ήταν ακόμη στο δημοτικό όταν εσύ έδινες εξετάσεις για να μπεις στο πανεπιστήμιο!
Ίσως θα έπρεπε να σε απασχολήσει ότι οι καθηγητές σου σε γνωρίζουν ονομαστικά χωρίς να είσαι ο ορισμός του καλού φοιτητή.
Κάποιες φορές πρέπει να τελειώσεις γιατί απλά τέλειωσε το μέγιστο χρονικό περιθόριο που σου δίνεται !
Πας πρωί πρωί στην καφετέρια και ο καφές σου είναι έτοιμος και σε περιμένει. Αυτό κάποιες φορές είναι καλό, δείχνει μια οικειότητα με την κυρία στην καντίνα, τις περισσότερες όμως φορές δείχνει άλλα... Ότι ίσως λέω ίσως από τα πολλά τα χρόνια στην σχολή που έχεις κάνει ξέρουν ακόμη και την ώρα που πας για καφέ και στον ετοιμάζουν όπως ακριβώς τον πίνεις; το πιθανότερο!
Όταν σε χαιρετάνε στους διαδρόμους της σχολής με χαρακτηρισμούς όπως "πρόεδρε", "καθηγητή", "κειμήλιο" και άλλα παρόμοια δεν είναι από σεβασμό... περισσότερο από ειρωνεία θα έλεγα ότι είναι, οι περισσότεροι εξ αυτών έχουν στο νου τους άλλα, του τύπου "καλά πόσα χρόνια είναι εδώ μέσα;" ή "πως τα κατάφερε και είναι εδώ ακόμη; " ή ακόμη " δες τον σέρνεται " κλπ.
Αποφασίζεις σε μια φάση να σοβαρευτείς και ενώ δεν χάνεις διάλεξη κάτι έκτακτο συμβαίνει και δεν μπορείς να πας σε μια και όταν προσπαθείς να επικοινωνήσεις με κάποιο από εκείνους που κάνουν το μάθημα μαζί σου, δεν έχεις κανένα τηλέφωνο, γιατί είναι όλοι τους από διαφορετικά έτη !
Ενώ είσαι κοινωνικότατος και δεν χάνεις ευκαιρία για έξοδο και διασκέδαση, σε προσκαλούν σε πάρτυ στο πανεπιστήμιο και για πρώτη φορά στην φοιτητική σου ζωή δεν ξέρεις κανένα εκτός από το άτομο που σε κάλεσε. Ευκαιρία για γνωριμίες θα μου πεις, αλλά το πιθανότερο είναι πως πρέπει να ρίχνεις σε όλους τους καλεσμένους τουλάχιστον μια πενταετία!
Βγαίνεις έξω το βράδυ σε κλαμπάκι για ποτό και χαβαλέ και στην πορεία χαιρετάς άτομα από έξι διαφορετικά έτη που έχεις όμως με όλους κάνει μάθημα σε κάποια φάση !
Ανησυχητικό είναι επίσης όταν διαπιστώσεις πως κάνεις μαθήματα μαζί με άτομα τα οποία ήταν ακόμη στο δημοτικό όταν εσύ έδινες εξετάσεις για να μπεις στο πανεπιστήμιο!
Ίσως θα έπρεπε να σε απασχολήσει ότι οι καθηγητές σου σε γνωρίζουν ονομαστικά χωρίς να είσαι ο ορισμός του καλού φοιτητή.
Κάποιες φορές πρέπει να τελειώσεις γιατί απλά τέλειωσε το μέγιστο χρονικό περιθόριο που σου δίνεται !
Νέα κονσόλα από την Nintendo
tromaktiko: Νέα κονσόλα από την Nintendo: "Το... sequel το Wii θα είναι, σύμφωνα με τις πληροφορίες, η νέα κονσόλα που θα παρουσιάσει τον Ιούνιο η Nintendo, στο συνέδριο Electronic En..."
Παρασκευή 15 Απριλίου 2011
Περί συνειδήσεως ο λόγος
Συχνά πυκνά ακούμε από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης μετά από κάποιο δυστύχημα ότι σαν λαός δεν έχουμε οδική συνείδηση. Πάλι όμως ακούμε μετά από ποδοσφαιρικούς αγώνες και άλλες αθλητικές διοργανώσεις όταν κυρίως υπάρχουν επεισόδια και έκτροπα, ότι δεν έχουμε φίλαθλη συνείδηση. Από την άλλη στις εθνικές επετείους, όταν οι καφετέριες σφύζουν από ζωή και μαθητόκοσμο αντί για να βρίσκονται στα συλλαλητήρια και τις εκδηλώσεις κι οι πλείστοι εξ αυτών δεν γνωρίζουν καν τι έγινε εκείνη την μέρα λέμε ότι πάσχουμε από έλλειψη εθνικής συνείδησης.
Για μένα όλα αυτά είναι τα πολλά πρόσωπα του ιδίου προβλήματος... φίλες και φίλοι έχουμε πρόβλημα συνείδησης, δεν έχουμε συνείδηση γενικά!
Όλες αυτές οι δήθεν μορφές συνείδησης δεν υπάρχουν, δεν υφίστανται... αυτό που μας λείπει είναι η συνείδηση!
Πως μπορείς να διαχωρίσεις εκείνο που τρέχει στον δρόμο στον οποίο παίζουν παιδάκια με το αμάξι του από εκείνον που πετάει σκουπίδια στον δρόμο ή από εκείνον που ρίχνει πέτρες προς στην αντίπαλη κερκίδα ή ακόμη από αυτόν που καίει εθνικά σύμβολα.
Όλα έχουν την ίδια ρίζα, την έλλειψη συνείδησης και σε αρκετές περιπτώσεις πίσω από όλα αυτά κρύβονται οι ίδιοι άνθρωποι.
Το κακό είναι πως δεν αποκτάς συνείδηση από την μια μέρα στην άλλη, χρειάζεται χρόνια και πολλή μα πάρα πολλή δουλεία. Χρειάζεται παιδεία και δεν ξέρω αν η παιδεία του τόπου μας ως έχει την καλλιεργεί ή όχι.
Έχουμε μεγάλο πρόβλημα σαν λαός και ελπίζω κάποιοι να το βλέπουν αυτό γιατί κάθε φορά που προσπαθούν να λύσουν κάποιο πρόβλημα μεμονωμένα θα βρίσκονται πάντα στο ίδιο σημείο.
Πέμπτη 14 Απριλίου 2011
Ο Ραούλ οργανωτής της εξέδρας !
Ο μοναδικός Raul ανεβαίνει στην εξέδρα των φανατικών οπαδών της ομάδας του, ο οργανωτής της κερκίδας λέει από μικροφώνου, ότι θα μιλήσει ο "Θεός" και οι συμπαίκτες του γονατίζουν στο χόρτο για να ακούσουν τον " θείο" λόγο! Η συνέχεια απολαυστική καθώς ο μαδριλένος αρχισκόρερ των ευρωπαϊκών διοργανώσεων οργανώνει και γίνεται ένα με τους οπαδούς!
μπορούμε να γίνουμε Καταλανοί έστω για λίγο ;
Το βράδυ που πέρασε βρέθηκα σε γνωστό εστιατόριο στην καρδιά της Λευκωσίας για φαγητό εκτάκτως. Μετά το θερμό καλωσόρισμα από τους σερβιτόρους και την ομολογουμένως ευγενική και καθώς πρέπει εξυπηρέτηση και υπόδειξη για το που να καθίσουμε μας έφεραν το μενού. Με το πέρασμα μερικών λεπτών μας πλησίασε ένας εκ των σερβιτόρων εκ νέου για να πάρει την παραγγελία μας, μας ρώτησε ευγενικότατα μεν τι θα πάρουμε στα αγγλικά δε προς έκπληξη μου!
Χωρίς ιδιαίτερη σκέψη του απάντησα τόσο εγώ όσο και η συνοδεία μου στα ελληνικά, αλλά προς δεύτερη μεγαλύτερη έκπληξη μου αυτή την φορά, επανέλαβε τα όσα μόλις του είχαμε παραγγείλει (σ.σ. στα ελληνικά) για επιβεβαίωση στην αγγλική. Όταν κάναμε την εύλογη ερώτηση, αφού γνώριζε ελληνικά γιατί δεν μας εξυπηρετούσε στην γλώσσα μας, έδωσε δύο εξηγήσεις. Η πρώτη, ότι όλοι μιλάνε αγγλικά στην Κύπρο και άρα δεν υπάρχει λόγος και η δεύτερη ότι πάλι καλά που καταλαβαίνει ελληνικά γιατί οι περισσότεροι συνάδελφοι του εκτός από ναι και όχι άλλη λέξη δεν ξέρουν!
Τελικά είμαι παράλογος που ζητώ να με εξυπηρετούν στην γλώσσα μου στο κέντρο της πρωτεύουσας μας; Είμαι άραγε εθνικιστής; οπισθοδρομικός; ή ιδιότροπος και περίεργος;
Το περασμένο σαββατοκύριακο βρέθηκα στην Βαρκελώνη (το ξέρω καταντώ βαρετός με τις χιλιάδες φορές που το ανάφερα), προσπάθησα με τις καμιά δεκαριά λέξεις ισπανικά που αποστήθισα να παραγγείλω φαγητό, η απάντηση μία και από όλους ... "habla catalan ? " (μιλάς καταλανικά ; )
Στην προηγούμενη μου επίσκεψη στην καταλανική πρωτεύουσα είδα κάτι ακόμη πιο έντονο. Στο μετρό μια ηλικιωμένη κυρία συνόδευε δύο παιδάκια, πρέπει να ήταν η γιαγιά τους. Μια άλλη κυρία ρώτησε κάτι τα παιδιά, ξέρετε τις συνήθεις ερωτήσεις που κάνουν κυρίες αυτής της ηλικίας όταν δουν παιδιά, παρόλα αυτά καμιά απάντηση. Τότε η κυρία που τα συνόδευε απαντά στην άλλη , "ξέρεις, τα παιδιά δεν μιλάνε καστελιάνικα, οι γονείς τους τα έμαθαν μόνο την γλώσσα τους, καταλανικά και δεν θέλουν να τα μάθουν κάτι άλλο"
Ακραίο ; Ίσως . Τραβηγμένο; Μπορεί . Αλλά σίγουρα δείχνει πως αυτοί οι άνθρωποι σέβονται την γλώσσα τους και τον τόπο καταγωγής τους.
Δεν λέω να μην μαθαίνουμε ξένες γλώσσες, άλλωστε χωρίς αυτές απομονωνόμαστε και προς Θεού δεν λέω να σταματήσουμε την εργοδότηση ξένων, αυτό που λέω είναι το αυτονόητο ...
στην χώρα μου, στην πόλη μου, έχω το δικαίωμα και την απαίτηση να με εξυπηρετούν στην γλώσσα μου! Τόσο παράλογο είναι;
Χωρίς ιδιαίτερη σκέψη του απάντησα τόσο εγώ όσο και η συνοδεία μου στα ελληνικά, αλλά προς δεύτερη μεγαλύτερη έκπληξη μου αυτή την φορά, επανέλαβε τα όσα μόλις του είχαμε παραγγείλει (σ.σ. στα ελληνικά) για επιβεβαίωση στην αγγλική. Όταν κάναμε την εύλογη ερώτηση, αφού γνώριζε ελληνικά γιατί δεν μας εξυπηρετούσε στην γλώσσα μας, έδωσε δύο εξηγήσεις. Η πρώτη, ότι όλοι μιλάνε αγγλικά στην Κύπρο και άρα δεν υπάρχει λόγος και η δεύτερη ότι πάλι καλά που καταλαβαίνει ελληνικά γιατί οι περισσότεροι συνάδελφοι του εκτός από ναι και όχι άλλη λέξη δεν ξέρουν!
Τελικά είμαι παράλογος που ζητώ να με εξυπηρετούν στην γλώσσα μου στο κέντρο της πρωτεύουσας μας; Είμαι άραγε εθνικιστής; οπισθοδρομικός; ή ιδιότροπος και περίεργος;
Το περασμένο σαββατοκύριακο βρέθηκα στην Βαρκελώνη (το ξέρω καταντώ βαρετός με τις χιλιάδες φορές που το ανάφερα), προσπάθησα με τις καμιά δεκαριά λέξεις ισπανικά που αποστήθισα να παραγγείλω φαγητό, η απάντηση μία και από όλους ... "habla catalan ? " (μιλάς καταλανικά ; )
Στην προηγούμενη μου επίσκεψη στην καταλανική πρωτεύουσα είδα κάτι ακόμη πιο έντονο. Στο μετρό μια ηλικιωμένη κυρία συνόδευε δύο παιδάκια, πρέπει να ήταν η γιαγιά τους. Μια άλλη κυρία ρώτησε κάτι τα παιδιά, ξέρετε τις συνήθεις ερωτήσεις που κάνουν κυρίες αυτής της ηλικίας όταν δουν παιδιά, παρόλα αυτά καμιά απάντηση. Τότε η κυρία που τα συνόδευε απαντά στην άλλη , "ξέρεις, τα παιδιά δεν μιλάνε καστελιάνικα, οι γονείς τους τα έμαθαν μόνο την γλώσσα τους, καταλανικά και δεν θέλουν να τα μάθουν κάτι άλλο"
Ακραίο ; Ίσως . Τραβηγμένο; Μπορεί . Αλλά σίγουρα δείχνει πως αυτοί οι άνθρωποι σέβονται την γλώσσα τους και τον τόπο καταγωγής τους.
Δεν λέω να μην μαθαίνουμε ξένες γλώσσες, άλλωστε χωρίς αυτές απομονωνόμαστε και προς Θεού δεν λέω να σταματήσουμε την εργοδότηση ξένων, αυτό που λέω είναι το αυτονόητο ...
στην χώρα μου, στην πόλη μου, έχω το δικαίωμα και την απαίτηση να με εξυπηρετούν στην γλώσσα μου! Τόσο παράλογο είναι;
Τετάρτη 13 Απριλίου 2011
Goallll
Ο Κολομβιανός Quinonez Wilson σκοράρει από απίστευτη απόσταση ... το καλύτερο είναι πως ο συγκεκριμένος ποδοσφαιριστής είναι ο τερματοφύλακας της ομάδας του !!
Τέλος Εποχής ...
Μετά από σχεδόν έξι χρόνια ( από την πρώτη μέρα που πέρασα κάτω από το "δράξασθε" ) σπουδών και μετά από ατέλιωτες ώρες στις καφετέριες, αρχικά των κεντρικών και των κτηρίων στα Λατσία, μετέπειτα στην Καλλίτσα και στην Στέλλα στην Παν/πολη και τελευτέως στο μπαράκι ... μέσα μέσα και καμιά μελέτη και καμιά εξέταση οδεύουμε στο τέλος ... στο τέλος μιας εποχής ...
Και μετά ... ποιος ξέρει, το σίγουρο όμως είναι πως τέρμα οι φραπέδες μέχρι τελικής πτώσεως, τέρμα οι πλακίτσες με τους συμφοιτητές ( έτσι κι αλιώς αυτοί με εγκατέλυψαν πέρσι και πρόπερσι ), τέρμα το διάβασμα της τελευταίας στιγμής για να διορθωθούν τα αδιόρθωτα των ενδιάμεσων και τέρμα οι ομαδικές εργασίες που οτιδήποτε άλλο εκτός από μελέτες ήταν ...
Το σίγουρο είναι πως όλα αυτά θα μου λείψουν και δεν έρχονται ξανά πίσω...
Την Παρασκευή είναι το τέλος μια εποχής...
Και μετά ... ποιος ξέρει, το σίγουρο όμως είναι πως τέρμα οι φραπέδες μέχρι τελικής πτώσεως, τέρμα οι πλακίτσες με τους συμφοιτητές ( έτσι κι αλιώς αυτοί με εγκατέλυψαν πέρσι και πρόπερσι ), τέρμα το διάβασμα της τελευταίας στιγμής για να διορθωθούν τα αδιόρθωτα των ενδιάμεσων και τέρμα οι ομαδικές εργασίες που οτιδήποτε άλλο εκτός από μελέτες ήταν ...
Το σίγουρο είναι πως όλα αυτά θα μου λείψουν και δεν έρχονται ξανά πίσω...
Την Παρασκευή είναι το τέλος μια εποχής...
Τρίτη 12 Απριλίου 2011
το (αυτο) γκολ της χρονίας
Και μια και αρχίσαμε με τα αυτογκόλ , ιδου το αυτό-γκολ της χρονίας σε παιχνίδι της Κονφερενς χθες απολαύστε το !
Δευτέρα 11 Απριλίου 2011
Barca! Barca! Barca!! #2
Επιστρέφοντας από τα ξένα επισυνάπτω μόνο αυτό ... και επιφυλάσσομαι στις επόμενες 1-2 μέρες να βάλω και οπτικοακουστικό υλικό !!
jugadors secuidors, tot units fem força, Són molts anys plens d'afanys, són molts gols que hem cridat, i s'ha demostrat, s'ha demostrat, que mai ningú no ens podrà tòrcer. Blaugrana al vent, un crit valent, tenim un nom, el sap tothom..
Barça!, Barça!, Barça!
Barça!, Barça!, Barça!
Παρασκευή 8 Απριλίου 2011
Η βροχή που μαστιγώνει τους δρόμους...
Ο ήχος της βροντής διέκοψε τις προετοιμασίες μου και ενώ είχα πει πως θα ξαναμιλούσαμε από Δευτέρας, αναγκάστηκα να ανοίξω ξανά τον υπολογιστή και να μοιραστώ μαζί σας τις σκέψεις μου.
Ζούμε σε μια χώρα με 350 μέρες ηλιοφάνεια τον χρόνο, συννεφιά για 15 μέρες και πρακτικά βρέχει μόλις 10 μέρες τον χρόνο, παρά ταύτα με την πρώτη σταγόνα που ακουμπά την κυπριακή γη αρχίζουν τα προβλήματα.
Κοιτάζοντας απ' το παράθυρο μου είδα ένα ποταμό στην θέση του δρόμου, τα φρεάτια για τα όμβρια ύδατα αντί να τα αντλούν έβγαζαν ότι είχε μαζευτεί πιο πάνω για να επιδεινωθεί ακόμα περισσότερο η κατάσταση και μιλάμε πάντοτε για όσα φρεάτια δεν ήταν κλειστά από τις ακαθαρσίες.
Άσε το τι επικρατούσε στον κακόμοιρο τον Πεδιαίο, που όποτε πάει να κατεβεί φέρνει μαζί του τα πάντα εκτός από νερό! Και όλα αυτά καταλήγουν σφηνωμένα στα γεφύρια του με αποτέλεσμα σε αρκετά από αυτά τα οποία είναι χαμηλά το νερό να περνάει από πάνω!!
Σκεφτείτε να έβρεχε περισσότερο δηλαδή, πράγμα που ευχόμαστε και έχουμε ανάγκη.
Χαιρετώ προβληματισμένος.
Linos
Ζούμε σε μια χώρα με 350 μέρες ηλιοφάνεια τον χρόνο, συννεφιά για 15 μέρες και πρακτικά βρέχει μόλις 10 μέρες τον χρόνο, παρά ταύτα με την πρώτη σταγόνα που ακουμπά την κυπριακή γη αρχίζουν τα προβλήματα.
Κοιτάζοντας απ' το παράθυρο μου είδα ένα ποταμό στην θέση του δρόμου, τα φρεάτια για τα όμβρια ύδατα αντί να τα αντλούν έβγαζαν ότι είχε μαζευτεί πιο πάνω για να επιδεινωθεί ακόμα περισσότερο η κατάσταση και μιλάμε πάντοτε για όσα φρεάτια δεν ήταν κλειστά από τις ακαθαρσίες.
Άσε το τι επικρατούσε στον κακόμοιρο τον Πεδιαίο, που όποτε πάει να κατεβεί φέρνει μαζί του τα πάντα εκτός από νερό! Και όλα αυτά καταλήγουν σφηνωμένα στα γεφύρια του με αποτέλεσμα σε αρκετά από αυτά τα οποία είναι χαμηλά το νερό να περνάει από πάνω!!
Σκεφτείτε να έβρεχε περισσότερο δηλαδή, πράγμα που ευχόμαστε και έχουμε ανάγκη.
Χαιρετώ προβληματισμένος.
Linos
Πέμπτη 7 Απριλίου 2011
Barca! Barca! Barca!!
Επειδή είμαι ανήσυχο πνεύμα κι επειδή αυτή η πόλη μου έχει αφήσει κάτι το οποίο με κάνει να πάω πίσω...
... και επειδή όταν είδα αυτό το γήπεδο έστω και άδειο μου σηκώθηκε η τρίχα (και είναι και μεγάλη), και επειδή στα 20 χρόνια που θυμάμαι ποδόσφαιρο δεν είδα καλύτερη ομάδα ( δεν μπορώ να κρίνω τις ομάδες που δεν είδα) ...
C ya την Δευτέρα!
..μέχρι τότε ...
Barcelona Vs Almeria
Camp nou 9/4
Linos
... και επειδή όταν είδα αυτό το γήπεδο έστω και άδειο μου σηκώθηκε η τρίχα (και είναι και μεγάλη), και επειδή στα 20 χρόνια που θυμάμαι ποδόσφαιρο δεν είδα καλύτερη ομάδα ( δεν μπορώ να κρίνω τις ομάδες που δεν είδα) ...
C ya την Δευτέρα!
..μέχρι τότε ...
Barcelona Vs Almeria
Camp nou 9/4
Linos
Oppp
Τελικά τι σου είναι η τεχνολογία!
Χωρίς πολλά πολλά, με μια διαδικασία 3 λεπτών ( μπορεί και λιγότερο) έχεις ελεύθερο το βήμα πρακτικά να προσεγγίσεις τους πάντες, και να εκφράσεις εκείνα που θέλεις να εκφράσεις ( αλλά ποτέ δεν ήξερες που), και όποιος ενδιαφέρεται ας τα διαβάσει!
Σας καλωσορίζω λοιπόν στο blog μου και είμαι ανοικτός σε εισηγήσεις απόψεις και σχόλια για τα πάντα!
Linos
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)