Συχνά πυκνά ακούμε από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης μετά από κάποιο δυστύχημα ότι σαν λαός δεν έχουμε οδική συνείδηση. Πάλι όμως ακούμε μετά από ποδοσφαιρικούς αγώνες και άλλες αθλητικές διοργανώσεις όταν κυρίως υπάρχουν επεισόδια και έκτροπα, ότι δεν έχουμε φίλαθλη συνείδηση. Από την άλλη στις εθνικές επετείους, όταν οι καφετέριες σφύζουν από ζωή και μαθητόκοσμο αντί για να βρίσκονται στα συλλαλητήρια και τις εκδηλώσεις κι οι πλείστοι εξ αυτών δεν γνωρίζουν καν τι έγινε εκείνη την μέρα λέμε ότι πάσχουμε από έλλειψη εθνικής συνείδησης.
Για μένα όλα αυτά είναι τα πολλά πρόσωπα του ιδίου προβλήματος... φίλες και φίλοι έχουμε πρόβλημα συνείδησης, δεν έχουμε συνείδηση γενικά!
Όλες αυτές οι δήθεν μορφές συνείδησης δεν υπάρχουν, δεν υφίστανται... αυτό που μας λείπει είναι η συνείδηση!
Πως μπορείς να διαχωρίσεις εκείνο που τρέχει στον δρόμο στον οποίο παίζουν παιδάκια με το αμάξι του από εκείνον που πετάει σκουπίδια στον δρόμο ή από εκείνον που ρίχνει πέτρες προς στην αντίπαλη κερκίδα ή ακόμη από αυτόν που καίει εθνικά σύμβολα.
Όλα έχουν την ίδια ρίζα, την έλλειψη συνείδησης και σε αρκετές περιπτώσεις πίσω από όλα αυτά κρύβονται οι ίδιοι άνθρωποι.
Το κακό είναι πως δεν αποκτάς συνείδηση από την μια μέρα στην άλλη, χρειάζεται χρόνια και πολλή μα πάρα πολλή δουλεία. Χρειάζεται παιδεία και δεν ξέρω αν η παιδεία του τόπου μας ως έχει την καλλιεργεί ή όχι.
Έχουμε μεγάλο πρόβλημα σαν λαός και ελπίζω κάποιοι να το βλέπουν αυτό γιατί κάθε φορά που προσπαθούν να λύσουν κάποιο πρόβλημα μεμονωμένα θα βρίσκονται πάντα στο ίδιο σημείο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου