Τέλος Εποχής ...

Μετά από σχεδόν έξι χρόνια ( από την πρώτη μέρα που πέρασα κάτω από το "δράξασθε" ) σπουδών και μετά από ατέλιωτες ώρες στις καφετέριες, αρχικά των κεντρικών και των κτηρίων στα Λατσία, μετέπειτα στην Καλλίτσα και στην Στέλλα στην Παν/πολη και τελευτέως στο μπαράκι ... μέσα μέσα και καμιά μελέτη και καμιά εξέταση οδεύουμε στο τέλος ... στο τέλος μιας εποχής ...

Και μετά ... ποιος ξέρει, το σίγουρο όμως είναι πως τέρμα οι φραπέδες μέχρι τελικής πτώσεως, τέρμα οι πλακίτσες με τους συμφοιτητές ( έτσι κι αλιώς αυτοί με εγκατέλυψαν πέρσι και πρόπερσι ), τέρμα το διάβασμα της τελευταίας στιγμής για να διορθωθούν τα αδιόρθωτα των ενδιάμεσων και τέρμα οι ομαδικές εργασίες που οτιδήποτε άλλο εκτός από μελέτες ήταν ...

Το σίγουρο είναι πως όλα αυτά θα μου λείψουν και δεν έρχονται ξανά πίσω...

Την Παρασκευή είναι το τέλος μια εποχής...